| Author |
Bericht |
Dulcimer
Member
|
# Geplaatst: 10 May 2010 03:33
Tot mijn verbazing zag ik dat er nog nooit geschreven is over het scherpen van gereedschap in dit forum. Immers, met bot gereedschap valt niet te werken; het werken daarmee is vermoeiend en gevaarlijk ( je schiet sneller uit met bijv. een beitel, de snijvlakken zijn rafelig).
Omdat ik o.a. aan hout snijden doe moest ik vlijmscherp gereedschap hebben en ben nu, na jaren lezen en proberen, zover dat ik met mijn beitels met gemak de haartjes van mijn onderarm kan scheren. Toch ben ik nog lang niet uitgeleerd; bureinen slijpen is bijv. bijzonder moeilijk en heb ik nog niet goed onder de knie.
In boeken en op het web kom je vele methoden tegen en evenzo vele discusiepunten, zoals;
Aanhangers van de enkele en de aanhangers van de dubbele vouw.
De aanhangers van de scrapmethode( schuurpapier als slijp-/wetsteen gebruiken op een vlakke glasplaat), van de Japanse watersteen, van de ouderwetse oliesteen etc. etc. Duur materiaal zoals de slijpmachines van Tormec en Koch laat ik buiten beschouwing; die passen niet in mijn budget en ik denk ook niet in het budget van de meesten.
Zelf ben ik begonnen met een elektrische ongekoelde slijpmachine van de bouwmarkt en er snel mee gestopt; je verbrandt binnen de kortste keren het staal op het snijvlak; plots wordt het blauw en is 't al te laat. Tevens is 't moeilijk de goede snijhoek van de beitel aan te houden. Er zijn watergekoelde slijpmachines maar heb daar geen ervaring mee. Mijn bezwaar tegen al deze machines is dat door de kleine steen je een holle vouw krijgt en dus een zwakke vouw. Vroeger had je grote slijpstenen die met trappers werden aangedreven en watergekoeld waren, daar werden vlijmscherpe snedes mee gemaakt. helaas zie je die stenen nergens meer alhoewel ze in Duitsland nog wel nieuw te krijgen zijn.
Hierna ging ik met de hand slijpen en wetten.
Mijn ervaringen;
Diamantstenen; ik heb ze in korrel 150, 300 en 400. Je zou 't niet denken maar ze nemen niet snel af, dan werkt carborundum sneller. Voordeel is wel dat de diamantsteen vlak blijft. Wat velen niet weten is dat diamantstenen met water bevochtigd moeten worden; de diamantpartikels met name aan de randen laten anders al snel los van de hechtlaag.
Carborundumsteen; goedkoop, neemt snel materiaal af maar holt ook weer snel uit en moet dan weer gevlakt worden.
Arkansasstenen; vroeger een prima steen die ook nu nog verkocht wordt. Probleem is dat de groeve al jaren uitgeput is en er nog slechts minderwaardige steen wordt aangeboden die amper materiaal afneemt. Kun je aan een oude witte of zwarte Arkansas komen dan is dat wèl een aanrader.
Belgische brok; Sinds enkele jaren wordt de groeve weer geëxploiteerd. Sinds de Romeinen al een bekende wetsteen met een fijne, regelmatige korrel. Prima steen om te wetten; het oppervlak van het staal ziet er na gebruik hiervan uit als gepolijst.
Scrapmethode; je plakt schuurpapier op een vlakke glasplaat, afhankelijk van de korrelgrootte kun je dan slijpen en/of wetten. Nadeel is dat het schuurpapier al snel gaat schuiven, snel slijt en/of gaat bol staan. Ik gebruik deze methode nog wel om een zool van een metalen schaaf te vlakken en om de spiegelkant van beitels te polijsten ( "spiegel"glad te maken).
Japanse waterstenen; velen zweren erbij. Ik ga er binnenkort een aanschaffen met twee verschillende korrelgroottes en ben benieuwd of ze inderdaad zo goed zijn ( naast 't nadeel dat ze snel niet meer vlak zijn en negevlakt moeten worden).
Leren strop; er zijn mensen die beweren dat die geen zin zou hebben. Mijn ervaring is dat die wel degelijk de vouw nog even heel fijn napolijst waardoor die nog nèt iets scherper wordt.
Ik gebruik een geleider van Stanley om mijn beitels met steeds dezelfde hoek over de steen te halen maar ben de laatste tijd aan 't oefenen om dit uit de losse hand te doen. Ik heb ontdekt dat door het heen en weer bewegen van het bovenlichaam de hoek constanter wordt aangehouden dan wanneer je met je armen heen en weer gaat met de beitel over de steen ( je krijgt dan een bolle vouw).
Enkele- of dubbele vouw: Een enkele vouw aanbrengen geeft betere snij-eigenschappen maar is bewerkelijker. Het aanbrengen van een smalle tweede vouw zorgt ervoor dat je sneller het snijvlak kunt scherpen ( je hoeft immers veel minder materiaal af te nemen). 't Is dus maar waar je voor kiest.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, ik zal er allicht weer van leren.
Groet,
Frans
N.B. Voor degenen die zich afvragen waarom ik altijd s'nachts in het forum schrijf; nee, ik lijdt niet aan slapeloosheid maar werk altijd alleen s'nachts; behalve wakker blijven en alert blijven houdt ik tijd over om bijvoorbeeld op dit forum te kijken.
|
Ton Vinken
Member
|
# Geplaatst: 12 May 2010 09:36 ° Edited by: Ton Vinken
Ik weet niet of ik dit al eerder heb beschreven maar ik slijp mijn beitels met polijstpasta. Deze zijn te koop in div hardheden en groftes maar het meest gebruik ik die voor roestvrij staal. Met de rondzaag zaag ik schijfjes en rijg deze aan een draadeind. Aan beide zijden doe ik een revet en schroef naar gelang ik hem wil hebben. Er moet wel een stukje draad over blijven om het in de boormachiene te kunnen klemmen.Over de schijfjes het meest gebruik ik zachtboard maar ik heb er ook van hardboard wat maanden buiten had gelegen dus lekker opgebazen. Dit plaats ik in de boormachine en schuur met grof schuurpapier het geheel maak ik in de vorm zoals ik het wil hebben en doe de polijstwas er op. Nu is het mogelijk om je beitels te slijpen als een spiegel zo glad en ze zijn onwaarschijnlijk scherp.
|
Dulcimer
Member
|
# Geplaatst: 12 May 2010 22:52
Hallo Ton,
Dat heeft veel weg van wat Koch uit Duitsland verkoopt. Die verkoopt een slijp- wetmachine die ook werkt met diverse polijstpasta's en beweert op zijn site dat gereedschap hier vlijmscherp mee te krijgen is. Ik twijfel daar niet aan. Jij gebruikt dezelfde methode maar dan wel vele honderden euro's goedkoper dan hetgeen Koch verkoopt.
Wat mijzelf betreft; ik blijf bij mijn wetstenen, ik ben daaraan gewend en heb het nu eindelijk onder de knie. Jou methode is misschien voor mij wel een manier om de spiegelzijde van beitels te polijsten; over wetstenen polijsten duurt een eeuwigheid.
Groet,
Frans
|
Ton Vinken
Member
|
# Geplaatst: 13 May 2010 09:35
Beste Frans dat je bij je eigen manier blijft is te respecteren omdat ik vergeten ben te vertellen dat het verslaven werkt. Als je eenmaal begint met polijsten hou je er niet meer mee op. Alles heb ik onderhanden gehad tot de messen in de keukenla toe.Bezint eer gij hiermee begint dus.
|
opheide jos
Member
|
# Geplaatst: 16 May 2010 23:57
Hallo Frans en Ton
Jullie methodes zijn zeer goed
Ik doe ook wel een beetje steek en draaiwerk en heb ook jarenlang allerhande slijp en wetstenen gebruikt .Ik wette altijd eerst met en carborundum steen en dan voor ze echt scherp te krijgen nog eens even over de belgisch brok . maar dat is tijdrovend hee .Ik heb nu al enkele jaren een tormek en dat ding werkt perfect en snel en de vouw is altijd hetzelfde zonder gedoe .eerst de beitel even op de watersteen en dan wetten met pasta op de leren riem "vlijmscherp " en vooral veeeel sneller
Groetjes Jos
|
Dulcimer
Member
|
# Geplaatst: 17 May 2010 00:43
Hallo Jos,
Zo'n Tormek is inderdaad denk ik 't neusje van de zalm, 't zal inderdaad veel tijd uitpsparen. Jammer dat er zo'n prijskaartje aan hangt.
Groet,
Frans
|
